Charakterystyka Podstawy Programowej

Krótka charakterystyka Podstawy Programowej z 2010 roku.

Podstawa programowa stanowi podstawę do tworzenia lokalnych programów nauczania języka polskiego, historii, kultury, geofrafii Polski oraz wiedzy o współczesnej Polsce, a także tworzenia materiałów dydaktycznych do kształcenia w tym zakresie.

Jest to pierwszy dokument powstały na gruncie polskiej edukacji. Został przygotowany przez Ministerstwo Edukacji Narodowej w ramach projektu  współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

Kształcenie językowe polskich dzieci przebywających za granicą odbywa się na każdej lekcji, nie tylko na lekcjach języka polskiego. Nauczycielom pracującym poza krajem zostały zaproponowane materiały edukacyjne powstałe według jej założeń oraz udzielona pomoc w przygotowaniu programów nauczania dla szkół, w których pracują.

Elementy, które zawiera Podstawa programowa:

I Kompetencje językowe, podział wiekowy 5- 9 lat, 10- 13 lat, od 14 lat

Elementy kompetencji: słuchanie, mówienie, czytanie i pisanie na III poziomach: podstawowym, średnio zaawansowanym i zaawansowanym.

II Kręgi tematyczne z uwzględnieniem wiekowym oraz podaniem głównego bloku tematycznego i elementami rozwinięcia danego bloku

III Wykaz proponowanych lektur i tekstów kultury

Teksty podstawowe z uwzględnieniem legend i pieśni , teksty kultury do wyboru- rozumiany jest jako wewnętrznie zorganizowany według określonych reguł znaczący wytwór kultury np. dzieło plastyczne, filmowe, grafikę, rzeźbę, strój, zachowania realizujące pewien społecznie utrwalony wzorzec, filmy, czasopisma

IV Historia, Geografia, Przyroda z uwzględnieniem wiekowym

V Cele kształcenia informacja o tym co uczeń powinien wiedzieć i o czym zdobywa wiedzę, umiejętności co potrafi opisać, wskazać na mapie, wyjaśnić zdarzenia i zależności

W zakresie tym wymagania są tak określone by utrwalać i poszerzać wiedzę o polskiej kulturze i społeczeństwie polskim i środowisku geograficznym Polski a przede wszystkim wzmocnić proces identyfikowania się uczniów z ojczystą tradycją przy jednoczesnym zachowaniu szacunku dla odmienności kulturowych i tradycji kraju zamieszkania. Na podstawie treści i wytycznych zawartych w tym dokumencie każdy z nauczycieli jest zobowiązany stworzyć program nauczania dla swojej grupy wiekowej z uwzględnieniem kryteriów na określoną ilość spotkań.